ПОЛИТБЛОГ #1: В ожидании белорусской партии власти. Казахстан, Узбекистан или что-то иное?

 Андрей Казакевич, директор института «Политическая сфера», делает политику понятней и не такой туманной, какой она кажется на первый взгляд. Тема первого выпуска программы Политблог «Партии в Беларуси — миф или реальность».

Разберемся в партийном строительстве Беларуси. Почему партии в Беларуси — это сплошная теория заговора? Возможна ли трансформация партийного поля в Беларуси? Будет ли в Беларуси партия власти? Какие есть партии в Беларуси, и почему никто о них не знает? Идеологические партии и процветающий левый бюрократизм.

Видео целиком: https://youtu.be/5uJlbYr41Zg

Основные моменты выпуска:

00:00 – Кто такой Андрей Казакевич? Тема выпуска

00:50 – О ситуации с партиями в Беларуси

03:35 – Поиск партийной модели в Беларуси. Пробирочные эксперименты

04:38 – Что такое левый бюрократизм, и почему он процветает в Беларуси?

07:05 – Как возможна реформа партийной системы в Беларуси на примерах других стран

11:25 – «Для того, чтобы иметь большинство, нужно меняться»

12:58 – Можно ли создать партию для всех?

13:47 – Зачем создавать партии?

Метки
Комментарии

Папраўдзе, развагі здаліся даволі павярхоўнымі, і больш зразумелай партыйная сістэма пасля гэтага выпуску не стала... Дый не факт, што партыйнае будаўніцтва з'яўляецца тут і цяпер настолькі важнай тэмай для кагосьці, за выняткам вузкага кола. COVID, АЭС, палітвязні, стан эканомікі, 'нізавая' актыўнасць - кожны з гэтых фактараў здольны паўплываць на палітыкум болей, чым наяўнасць той ці іншай партыі ў 'парламенце' або ў мясцовых саветах.

ВР

КАРОТКІЯ ЗАЦЕМКІ

(6/6) Аб гібрыдах

У стратэгічных пытаньнях суверэннай дзяржаўнай будучыні Беларусі, практычна, няма істотнай розьніцы паміж пазыцыямі лукашысцкай антынацыянальнай палітыкі і рыторыкай актывістаў электаральнай газпрамаўскай апазыцыі, якая ўтварылася на выбарах 2020 года. Вакол Ціханоўскай і Латушкі зьяўляюцца людзі невядомыя і “ні адкуль”, разыгрываюць ролю апазыцыянераў, езьдзяць у Маскву, вядуць “палітычныя” размовы ў кавярні Лубянка, даюць інтэрв’ю аб “Белоруссіі” і т. п. Зьявіліся былыя функцыянеры з консульстваў Лукашэнкі (антыфронтаўскія пазыцыі якіх мы ведаем) і нават прэтэндэнт на “сілавы блок” (у гэтай пацыфісцкай кампаніі). Усю сваю кухню ўдзельнікі дачыненьняў выкідваюць на Юцюб, бо для левакоў палітыка — гэта сцэна. На “сцэне” выказана ўсё і пра “чый Крым”, і пра спадзевы на Расею, і пра “мудрага” Пуціна, і пра “тры государственных языка” (рускі, ангельскі, “белорусскій”) і т. п.

Часткова паўтараецца сітуацыя, як зь вікаўскай псэўдаапазыцыяй — супернічаюць два прамаскоўскія праекты, абодва зручныя для Пуціна і абодва (на розным узроўні) супраць Беларускага нацыянальнага Адраджэньня. Толькі Лукашэнка для Масквы лепшы, бо рэальны і цяпер поўнасьцю падначалены.

Але нацыянальна-вызвольны рух беларускага Адраджэньня, калі ён узмацнее, мог бы перакуліць падвойную палітыку Крамля і абваліць маскоўскія планы.

Паўтаруся, у сітуацыі расейскай гібрыднай вайны супраць Беларусі перамагчы імпэрскі каланіялізм можа толькі нацыянальна-вызвольны рух.

Беларусь — перад усім. Слава Айчыне!

25 люты 2021 г.

Зянон Пазьняк

Голас Зянона

Жыве Беларусь! Жыве з Богам!

Паша
Добавить комментарий

Наше Мнение © 2003-2021

Публикация писем читателей не означает согласие авторов проекта с высказанным мнением.